Het Zuidereiland

"Zijn we wel op het goede eiland gaan wonen?" hebben we ons onderweg regelmatig afgevraagd. Want, zoals iedereen altijd zegt, het Zuidereiland heeft wel erg veel spectaculairs te bieden. Het is bijna overal mooi!! Onze foto's (in rechterkolom op website) geven daar maar een heel klein beetje beeld van (wij vergeten altijd te fotograferen op de mooiste momenten). Mail ons als je toch meer foto's wil zien, dan zetten we ze nog ergens neer.

Voor we verder gaan: Voor iedereen een heel gelukkig en bijzonder Nieuwjaar!! En natuurlijk bedankt voor Kerst- en Nieuwjaarskaarten & voor mailtjes, sms-jes en skype-berichten voor onze verjaardagen. Heerlijk om regelmatig even bijgepraat te worden en contact te hebben met Nederland. Wat onze foto's wel laten zien is dat we heel veel verschillende dingen hebben gedaan: wandelen, kanoen, pinguins gezien, dolfijnen, zeehonden, walvissen, een chocoladefabriek bezocht, boottochtjes gemaakt (en zeeziek geworden), zwemmen in zee, meer en zwembad ... en natuurlijk lekkere wijntjes gedronken, veel gelezen en veel gereden. Wat is er ongelooflijk veel water in dit land. Eerst de prachtige sounds/ fjorden in het noorden (Marlborough Sounds)... we kregen meteen al zin om daar wat dagen te blijven. Heerlijke camping direct aan het water. We (of eigenlijk vooral: Joeke en Rienke) namen meteen een duik in het koude water. Er was veel activiteit: vissers, bootjes, zwemmers... vlakbij konden we goed wandelen. Die gedachte om langer te blijven hebben we daarna nog regelmatig gehad. Toch gekozen om de hele (standaard-)ronde over het zuidereiland te maken: Marlborough Sounds, National Park Abel Tasman naar de westkust, Punakaika, Greymouth (stad van die mijnwerkers), Franz Josef en Fox gletsjers, Wanaka, Te Aunau/ Milford Sounds, Invercargill, langs de Zuidkust: Curio Bay, Nugget Point, Portobello op Otago Peninsula, Dunedin, Kaikoura. Dus de hele campervan-karavaan gaat ongeveer deze ronde met een enkele variatie daarop. We begrijpen ondertussen ook wel waarom dit een interessante ronde is!

De dag dat wij het Abel Tasman park ingingen was het echt superweer. In een supersnelle watertaxi werden we 15 km verderop afgezet en konden via de prachtige strandjes terugwandelen. Baaitjes met goudgele zandstranden en lichtblauw water.... ook daar zou je de hele dag wel willen liggen (als je van strandliggen houdt). Het was erg leuk wandelen langs die kust en in de pauzes een duik nemen in de zee bij die mooie stranden.

Dag erna veranderde het weer totaal. Storm, regen, onrustige nacht... Tjitske dacht echt dat het busje om zou waaien. En 's ochtends kwam Bram met de mededeling: verplicht spelletjes doen vandaag, alle wegen zijn afgesloten. Er liggen bomen, modder en stenen op de wegen. Leuk die prachtige natuurcampings (DOCs) waar niets meer is dan een gat in de grond als WC met een hokje erom. In dit geval was er nog een kraan, soms moet je water uit het meer, beekje of riviertje halen. Betalen doe je door zelf geld in een envelop in een busje te doen (ong. $ 16 = nog geen € 10). De ligging is altijd erg mooi, ergens in het niets, meestal mooie uitzichten en geen afgebakende plaatsen met nummertjes.... meestal meer dan genoeg ruimte. Maar ja, al dat prachtigs en niets er omheen betekende in dit geval de hele dag verplicht in het busje zitten, want het regende pijpestelen. Gelukkig kunnen Joeke en Rienke ondertussen Kolonisten van Katan spelen ... maar we vonden dit busje toch wel heeeel klein.

Gelukkig is het weer hier erg veranderlijk en werd het de dag erna weer prachtig. En dan is het ook meteen weer superheet. Volgens ons hadden we ongeveer 2 dagen mooi, 2 dagen regen(achtig)..... zodra het mooi weer was dingen gaan doen! slecht weer: op weg gaan naar volgende plaats en soms was er een binnenactiviteit te bedenken

Westkust is erg ruig en spectaculair: rotsen, baaien, veel golven. Mooi om alleen al langs te rijden. En dan af en toe ff de tijd nemen het strand op te lopen.

Wanaka vonden we een erg leuke plaats om te zijn. Kanotochtje gemaakt naar een eilandje. Enorm meer en eromheen bergachtig.... het blauw van de meren, beken, rivieren en zee zijn niet te beschrijven en niet te fotograferen. Aan het eind van de vakantie reden we langs de zee en dat was echt de kleur van een zwembad. Met de bus naar een wandeling rijden was al een heel avontuur, dwars door riviertjes heen, over onverharde wegen en met prachtige uitzichten over groene vlaktes en in de verte besneeuwde bergen en gletsjers.

En dan was één van de andere hoogtepunten de Milford Sound. Prachtige weg er naar toe met veel natuur(DOC)campings langs de weg. De Sound zelf is een fjord met (door de vele regen) overal watervallen langs de kant, bijzondere begroeiing (zeggen ze) en dan ineens weer zeehonden op een rotsje.

Wat ons opviel - en misschien wel een beetje tegenviel - is dat alles in NZ zo enorm georganiseerd is. Wij hadden toch meer een beeld van puur natuur, ongerept. Maar alles is erg aangelegd: wandelpaden zijn goed onderhouden, vaak zelfs delen verhard, een stroompje of wat modder en er ligt een vlonder of bruggetje, een beetje steil en er staat een hekje, een beetje omhoog of omlaag en er is een trapje gemaakt. Het deed ons wat denken aan Amerika. En Joeke en Rienke vinden juist wandelen op ruige rotsen zo leuk; die konden we hier niet goed vinden. Wellicht wel op de meerdaagse wandelingen in de ruigere bergen (die we hebben bewaard voor een ander jaar). Op veel plekken kan je alleen maar op die ene georganiseerde manier komen. Milford Sound is bijvoorbeeld alleen maar te bevaren met 1 van de 5 maatschappijen die allen vanuit 1 vertrekhal opereren; walvissen kijken bij Kaikoura wordt allemaal door 1 maatschappij georganiseerd. PancakeRocks kan je alleen maar via 1 vast rondje met vlonders bekijken. De gewone campings waren ook meer georganiseerd met vaste plaatsen en minder groot dan we verwacht hadden.

Wat ons erg meeviel is de drukte. Wij zaten hartje hoogseizoen: buitenlandse toeristen komen in deze tijd en de Kiwi's zelf hebben vooral de 2 weken na Kerst vrij. Het was best druk, maar niet zoals we in Frankrijk of Nederland kennen. We planden nooit iets vooruit, hebben nooit iets geboekt en konden altijd overal terecht en altijd ter plekke regelen wat we wilden doen. Laten we het maar prettig druk noemen.

En Joeke en Rienke? die vonden natuurlijk het leukst dat we op het laatst nog 2 dagen op een camping met zwembad en 2 spa-pools stonden. Ze waren daar niet meer uit weg te slaan. En de rondleiding in de Cadburry chocoladefabriek waar ze een groot chocolade-ei kregen vonden ze ook 1 van de hoogtepunten. Of was het Puzzling World met zijn enorme doolhof en alle leuke spelletjes, hologrammen en gezichtsbedrog? Hoewel zij bij het kijken naar de Yellow-eyed Pinguins die aan wal kwamen niet konden stoppen met foto's maken. En in het bijna-donker wachten op de Blue Pinguins vonden ze ook wel heel spannend.

Kortom: heerlijke vakantie, (te)veel gezien, nog genoeg verder te verkennen de komende jaren. Wat we allevier heel prettig vonden is dat thuis komen wel echt voelde als in ons eigen huis komen. We misten wel alle normale spontane activiteiten bij terugkomst: ff bijkletsen met mensen, borrelen met mensen in de buurt en de kinderen die meteen hun vriendjes weer opzoeken. En nu..... de draad van het normale leven weer oppakken. Bram is alweer aan het werk, kinderen gaan 2 feb. weer naar school!