Ik, Bram, werk vooral hard en dat gaat heel goed en is leuk, maar wel een beetje eenzijdig. Ik geef leiding aan zo’n 100 medewerkers die onderzoek doen op het gebied van landgebruik, bodem, water, landbouw en milieu. Onze Science Group “Land and Environment” is op de vier AgResearch locaties gehuisvest: Hamilton, Palmerston North, Lincoln (bij Christchurch) and Invermay (bij Dunedin). Dat betekent locaties op het Noorder- en Zuider-eiland en dus veel vliegen. Landbouw, vooral veeteelt en zuivel, is de economische witte motor van de NZ economie. Maar de milieuproblemen worden groter, vooral de oppervlaktewaterkwaliteit staat onder druk. Ik heb zojuist met alle grote instituten en universiteiten in NZ een voorstel ingediend voor verder onderzoek in de komende 10 jaar: “National Science Challenge Our Land and Water”. Het voorgestelde programma (ca. 230 miljoen NZ dollars/10 jaar) integreert bio-fysisch en sociaal-economisch onderzoek. Interessant is ook dat in NZ ook altijd een sterke component van het onderzoek is gericht op de Maori-gemeenschap (de eerste bewoners van NZ). De doelstelling van het onderzoeksprogramma is om het landgebruik te optimaliseren, de export te vergroten en een goede oppervlaktewaterkwaliteit te realiseren. We willen dit onderzoek in twee stroomgebieden concentreren met een focus op Maori-land en irrigatie. Ons voorstel is om nationale indicatoren voor duurzaamheid te formuleren die het groene en schone imago van NZ kunnen onderbouwen. Dit programma sluit aan bij andere programma’s die bijvoorbeeld onderzoeken hoe meer toegevoegde waarde aan landbouwproducten gegeven kan worden. Bijvoorbeeld door gezondheidsclaims te kunnen koppelen aan voedingsproducten.
Ik ben voorgesteld als interim-directeur van het nationale programma “National Science Challenge Our Land and Water”. Erg uitdagend,maar ja wel waarschijnlijk in Christchurch op het Zuider-eiland, waar 3 jaar geleden de aardbeving was!? Als we hier in NZ blijven, dan toch het liefst in Hamilton waar we toch wat meer ingeburgerd zijn. Naast het werk speel ik redelijk veel blues (harmonica en gitaar),zit lekker in het zonnetje dat hier heel vaak schijnt, maar ik sport te weinig. Ik loop wel wat hard, fiets af en toe op de racefiets, en wandel wat tussen de middag. Maar de conditie is niet optimaal; alles gaat hier met de auto (of vliegtuig!).
Ja, en wat we missen is de gezelligheid, de Nederlandse sociale contacten (famile, vrienden, …), naar het café of de tennisclub fietsen,… Aan de andere kant hebben we juist weer geen verplichtingen en kunnen we doen waar we zin in hebben en hoeven we niet in onze agenda’s maanden vooruit te plannen. We wonen hier prachtig en zouden hier een riant huis kunnen kopen. Maar willen Tjitske en ik hier oud worden, of willen we dan toch liever naar NL? Wat willen/doen de kids tegen die tijd? Kortom alle opties zijn open en we proberen zoveel mogelijk alternatieven op een rijtje te zetten. Dan zullen we toch een keuze moeten maken (gegeven dit luxe probleem). Wij zijn nog altijd geïnteresseerd in leuke en uitdagende werkmogelijkheden in Nederland/Wageningen.
dinsdag 1 juli 2014
Hier eindelijk weer eens een bericht en levensteken uit Nieuw-Zeeland. Wij wonen hier nu al bijna 4 jaar(!) en worden al bijna Kiwi's. Wij raken hier steeds meer ingeburgerd: vooral Tjitske (TJ genoemd) en Joeke en Rienke. De kids hebben hier Kiwi vriend(inn)en en spreken vloeiend Engels. Op school doen ze het prima voor zover wij dat kunnen beoordelen. School houdt ook in: veel sporten, kampen (outdoor), toneel, science, … en ook nog wat academische vorming. Verder zijn ze druk met hockey (allebei in hoogste schoolteam en Joeke in een regionaal selectieteam). Er is vijf dagen per week wel iets met hockey. (Maar de Nederlandse hockey-teams lijken op het WK toch wat sterker dan de Kiwis (“Black sticks”)). Daarnaast wordt er door de drie dames flink gezeild: we hebben 2 Optimisten en een Laser. In de zomer: woensdagmiddag en zaterdag zeilen op het Hamilton Lake. Nu, in de winter, om de twee weken zeilen op de lagune bij Tauranga (1 uur rijden). Tjitske heeft tijd om dit ook allemaal te doen/begeleiden omdat ze part-time (50%) werkt. Tjitske werkt voor een organisatie in de eerstelijnszorg haar taak is patiëntveiligheidssystemen in te implementeren in huisartsenpraktijken. Ze is niet razend enthousiast over haar werk, maar geniet van al haar vrije tijd.
Ik, Bram, werk vooral hard en dat gaat heel goed en is leuk, maar wel een beetje eenzijdig. Ik geef leiding aan zo’n 100 medewerkers die onderzoek doen op het gebied van landgebruik, bodem, water, landbouw en milieu. Onze Science Group “Land and Environment” is op de vier AgResearch locaties gehuisvest: Hamilton, Palmerston North, Lincoln (bij Christchurch) and Invermay (bij Dunedin). Dat betekent locaties op het Noorder- en Zuider-eiland en dus veel vliegen. Landbouw, vooral veeteelt en zuivel, is de economische witte motor van de NZ economie. Maar de milieuproblemen worden groter, vooral de oppervlaktewaterkwaliteit staat onder druk. Ik heb zojuist met alle grote instituten en universiteiten in NZ een voorstel ingediend voor verder onderzoek in de komende 10 jaar: “National Science Challenge Our Land and Water”. Het voorgestelde programma (ca. 230 miljoen NZ dollars/10 jaar) integreert bio-fysisch en sociaal-economisch onderzoek. Interessant is ook dat in NZ ook altijd een sterke component van het onderzoek is gericht op de Maori-gemeenschap (de eerste bewoners van NZ). De doelstelling van het onderzoeksprogramma is om het landgebruik te optimaliseren, de export te vergroten en een goede oppervlaktewaterkwaliteit te realiseren. We willen dit onderzoek in twee stroomgebieden concentreren met een focus op Maori-land en irrigatie. Ons voorstel is om nationale indicatoren voor duurzaamheid te formuleren die het groene en schone imago van NZ kunnen onderbouwen. Dit programma sluit aan bij andere programma’s die bijvoorbeeld onderzoeken hoe meer toegevoegde waarde aan landbouwproducten gegeven kan worden. Bijvoorbeeld door gezondheidsclaims te kunnen koppelen aan voedingsproducten.
Ik ben voorgesteld als interim-directeur van het nationale programma “National Science Challenge Our Land and Water”. Erg uitdagend,maar ja wel waarschijnlijk in Christchurch op het Zuider-eiland, waar 3 jaar geleden de aardbeving was!? Als we hier in NZ blijven, dan toch het liefst in Hamilton waar we toch wat meer ingeburgerd zijn. Naast het werk speel ik redelijk veel blues (harmonica en gitaar),zit lekker in het zonnetje dat hier heel vaak schijnt, maar ik sport te weinig. Ik loop wel wat hard, fiets af en toe op de racefiets, en wandel wat tussen de middag. Maar de conditie is niet optimaal; alles gaat hier met de auto (of vliegtuig!).
Ja, en wat we missen is de gezelligheid, de Nederlandse sociale contacten (famile, vrienden, …), naar het café of de tennisclub fietsen,… Aan de andere kant hebben we juist weer geen verplichtingen en kunnen we doen waar we zin in hebben en hoeven we niet in onze agenda’s maanden vooruit te plannen. We wonen hier prachtig en zouden hier een riant huis kunnen kopen. Maar willen Tjitske en ik hier oud worden, of willen we dan toch liever naar NL? Wat willen/doen de kids tegen die tijd? Kortom alle opties zijn open en we proberen zoveel mogelijk alternatieven op een rijtje te zetten. Dan zullen we toch een keuze moeten maken (gegeven dit luxe probleem). Wij zijn nog altijd geïnteresseerd in leuke en uitdagende werkmogelijkheden in Nederland/Wageningen.
Ik, Bram, werk vooral hard en dat gaat heel goed en is leuk, maar wel een beetje eenzijdig. Ik geef leiding aan zo’n 100 medewerkers die onderzoek doen op het gebied van landgebruik, bodem, water, landbouw en milieu. Onze Science Group “Land and Environment” is op de vier AgResearch locaties gehuisvest: Hamilton, Palmerston North, Lincoln (bij Christchurch) and Invermay (bij Dunedin). Dat betekent locaties op het Noorder- en Zuider-eiland en dus veel vliegen. Landbouw, vooral veeteelt en zuivel, is de economische witte motor van de NZ economie. Maar de milieuproblemen worden groter, vooral de oppervlaktewaterkwaliteit staat onder druk. Ik heb zojuist met alle grote instituten en universiteiten in NZ een voorstel ingediend voor verder onderzoek in de komende 10 jaar: “National Science Challenge Our Land and Water”. Het voorgestelde programma (ca. 230 miljoen NZ dollars/10 jaar) integreert bio-fysisch en sociaal-economisch onderzoek. Interessant is ook dat in NZ ook altijd een sterke component van het onderzoek is gericht op de Maori-gemeenschap (de eerste bewoners van NZ). De doelstelling van het onderzoeksprogramma is om het landgebruik te optimaliseren, de export te vergroten en een goede oppervlaktewaterkwaliteit te realiseren. We willen dit onderzoek in twee stroomgebieden concentreren met een focus op Maori-land en irrigatie. Ons voorstel is om nationale indicatoren voor duurzaamheid te formuleren die het groene en schone imago van NZ kunnen onderbouwen. Dit programma sluit aan bij andere programma’s die bijvoorbeeld onderzoeken hoe meer toegevoegde waarde aan landbouwproducten gegeven kan worden. Bijvoorbeeld door gezondheidsclaims te kunnen koppelen aan voedingsproducten.
Ik ben voorgesteld als interim-directeur van het nationale programma “National Science Challenge Our Land and Water”. Erg uitdagend,maar ja wel waarschijnlijk in Christchurch op het Zuider-eiland, waar 3 jaar geleden de aardbeving was!? Als we hier in NZ blijven, dan toch het liefst in Hamilton waar we toch wat meer ingeburgerd zijn. Naast het werk speel ik redelijk veel blues (harmonica en gitaar),zit lekker in het zonnetje dat hier heel vaak schijnt, maar ik sport te weinig. Ik loop wel wat hard, fiets af en toe op de racefiets, en wandel wat tussen de middag. Maar de conditie is niet optimaal; alles gaat hier met de auto (of vliegtuig!).
Ja, en wat we missen is de gezelligheid, de Nederlandse sociale contacten (famile, vrienden, …), naar het café of de tennisclub fietsen,… Aan de andere kant hebben we juist weer geen verplichtingen en kunnen we doen waar we zin in hebben en hoeven we niet in onze agenda’s maanden vooruit te plannen. We wonen hier prachtig en zouden hier een riant huis kunnen kopen. Maar willen Tjitske en ik hier oud worden, of willen we dan toch liever naar NL? Wat willen/doen de kids tegen die tijd? Kortom alle opties zijn open en we proberen zoveel mogelijk alternatieven op een rijtje te zetten. Dan zullen we toch een keuze moeten maken (gegeven dit luxe probleem). Wij zijn nog altijd geïnteresseerd in leuke en uitdagende werkmogelijkheden in Nederland/Wageningen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten